K: Myślę, że to bardziej zależy od podejścia do życia konkretnego człowieka. Trzeba jednak przyznać, że choć Słoweńcy od zawsze uważani byli za najbardziej pracowity spośród narodów byłej Jugosławii, umieją także znaleźć czas na zabawę, relaks i odpoczynek. Wyjazdy wakacyjne (koniecznie nad morze), pierwszomajowe i noworoczne są dla nich czymś oczywistym. W zimie obowiązkowo choć jeden, kilkudniowy wypad na narty - narciarstwo jest tu sportem narodowym.

K: Wydaje mi się, że sytuacja pracownika w Słowenii jest bardzo dobra. Oczywiście zawsze znajdą się tacy, którzy będą narzekać na wysokość swoich zarobków. Pamiętam moje zdziwienie gdy dowiedziałam się, że każda osoba dostaje tu zwrot kosztów dojazdów do pracy (cena biletu miesięcznego) oraz dodatek na obiad. Jako młoda mama jestem zachwycona faktem, że urlop macierzyński trwa cały rok, a w przypadku urodzenia np. bliźniąt, wcześniaka lub dziecka z problemami rozwojowymi, można go jeszcze wydłużyć. Po powrocie do pracy, kolejne dwa lata (w przypadku posiadania dwójki i więcej dzieci do ukończenia 6. roku życia najmłodszego dziecka) kobieta ma prawo pracować na pół lub 3/4 etatu. Pensja jest wprawdzie proporcjonalna do przepracowanych, ale państwo dopłaca różnicę w świadczeniach do pełnego etatu. Bardzo podoba mi sie również obowiązek wypłacania pracownikom tzw. ‘regresu za letni dopust’ czyli dodatkowej pensji (wypłacanej do końca czerwca), która powinna być przeznaczona na wakacyjny wypoczynek. Trzynasta pensja czy też dodatek przed Świętami Bożego Narodzenia to już odrębna polityka każdej z firm.

K: W firmie jest zatrudnionych już kilku obcokrajowców dlatego nie miałam większych trudności. Jedynie język polski wydaje się moim współpracownikom wyjątkowo skomplikowany. Kiedyś koleżanka, słysząc moją rozmowę telefoniczną (po polsku) z córką, zapytała mnie czy muszę te biednie dzieci tak męczyć, bo ją osobiście aż uszy bolą jak mnie słuch. Muszę też wspomnieć, że w porównaniu ze Słoweńcami, Polacy to prawdziwi dżentelmeni. Słoweńcom obce są takie gesty jak przepuszczanie kobiet w drzwiach. Na szczęście kolegów z pracy udało mi się trochę wychować J.